บอระเพ็ดพุงช้าง

ชื่อสมุนไพร : บอระเพ็ดพุงช้าง

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Stephania venosa (Blume) Spreng.

ชื่อวงศ์ : MENISPERMACEAE

ชื่ออื่นๆ : สบู่เลือด (ลำปาง),กระท่องเลือด กลิ้งกลางดง โกฐหัวบัว บอระเพ็ดยางแดง บัวเครือ บัวบก เปล้าเลือดเครือ

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ :

บอระเพ็ดพุงช้าง เป็นไม้เลื้อย มีน้ำยางสีแดง โคนต้นเป็นหัว ใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่แกนสามเหลี่ยม ปลายมนหรือเว้าตื้น โคนใบตัดเป็นรูปหัวใจ ท้องใบมีขนและคราบสีขาว ดอกช่อแยกเพศ ช่อดอกตัวผู้เป็นกระจุกรูปซี่ร่มออกที่ซอกใบ กลีบเลี้ยง 6 กลีบ สีเขียวเรียงเป็น 2 วง วงนอกกลีบเลี้ยงรูปใบหอกกลับ วงในกลีบเลี้ยงรูปไข่กลับ กลีบดอก 3 กลีบ สีส้ม รูปสามเหลี่ยมแกมไข่กลับ ดอกตัวเมียออกเป็นกระจุกแน่นกว่า กลีบเลี้ยงรูปวงรีมี 1 กลีบ กลีบดอกรูปคล้ายโล่ มี 2 กลีบ

ราก สรรพคุณ : แก้โรคเรื้อนใหญ่ เรื้อนน้อย แก้มะเร็ง คุดทะราด แก้กลากเกลื้อน แก้หิด แก้สิว แก้ฝ้าบำรุงเส้นประสาท แก้ไข้ แก้หืด แก้บิด

หัว สรรพคุณ : แก้เสมหะในคอและทรวงอก บำรุงกำลัง บำรุงความกำหนัด แก้ไข้ แก้หืด แก้บิด ขับลมผาย

ต้นและ เถา สรรพคุณ : แก้ลมแน่นในทรวงอกให้กลาย แก้โรคเรื้อนใหญ่ เรื้อนน้อย แก้มะเร็งคุดทะราด แก้กลาก แก้เกลื้อน แก้หิด แก้สิว แก้ฝ้า แก้โรคมือเท้าไม่มีกำลัง กระจายลมที่แน่นอยู่ในอกให้กระจาย ขับโลหิตระดู ขับพยาธิในลำไส้

ดอก และผล สรรพคุณ : ฆ่าแม่พยาธิอันเกิดจากโรคเรื้อน และกุฏฐัง แก้มะเร็งคุดทะราด แก้กลากเกลื้อน แก้หิด แก้สิว แก้ฝ้า ทำให้อุจจาระละเอียด แก้โรคผิวหนัง ผื่นคัน ช่วยย่อยอาหาร ทำให้อาหารงวด (ช่วยย่อยอาหาร)